YİĞİDİM

YİĞİDİM

Seni düşünüyorum yiğidim seni hissediyorum. İnsanın insana konuşarak değil hissederek sığınacağını öğrenmem çok zamanımı aldı,  şimdi sana sığınıyorum  cesaretine ve yalnızlığına…

Yirmilik umutların canlanıyor gözümde yiğidim,  umudundan öpüyorum…
Davayı ve mücadeleyi beyninde hapsedenlere inat kalbinde özgürleştirmene hayran kalıyorum,  ömrünü adadığın kalbine bakıyorum ve gıpta ediyorum. Kalbin diyorum yiğidim kalbin,  onu ne çok yormuşlar kalbine yiğidim kalbine selam duruyorum. Acılara sabrını dinliyorum sabrına gül dikiyorum…

Amed kalesindesin yiğidim hayaller sarmış yine,  gönlün yine mi gamların ocağına dönmüş? Yirmilik umutlarını çağırıyorsun ses gelmiyor makberlerden sessiz kalıyor dağlar ve taşlar tekbir seslerine…  Hak yolunda kılıç çekenleri arzuluyor gönlün,  gayret sahibi âlimleri,  umudun gençleri…  Amed kalesindesin yiğidim,  Saidlere şikâyet ve söz arıyorsun,  zulmün otağını yıkmak için çırpınıyorsun. Mazlumların gözyaşlarını silmek,  yeryüzünde küfrü ve zulmü bitirmek istiyorsun…  Cesaretin yiğidim…  Eritiyor surları ve sen yine yalnızsın,  kimsesizliğini gözyaşımla suluyorum,  kederine ve serzenişlerine sarılıyorum; önünde diz çöküyorum…

Hayallerinden vurdular seni,  umutlarından kurşunladılar yiğidim…  Yuşa peygamberin yanı başındasın O’nun yolundan gidiyorsun yoluna ahdediyorsun seni anlamıyorlar…  Akıl küstahtır yiğidim idrak edemediğini inkâr eder,  demediler mi sana yiğidim anlamazlar demediler mi? Yapayalnızsın yiğidim ömür tarlanın sonuna diktiğin otuz üç gülü seyrediyorsun,  tebessüm ediyorsun sen gülünce otuz üç gül açıyor makberlerde,  makberlerden ses geliyor yiğidim sana cevap veriyorlar. Hak yolunda kılıç çekenler karşılık veriyorlar sitemlerine,  gayret sahibi âlimler yetişiyor imdadına,  umudun gençler koşuyor çığlığına…  Yuşa peygamberin makamındasın yiğidim. Züntikam olanın Kahhar fermanıyla çelikten giyinmiş şimşek yüklenmişsin,  zemheri kışı karşılamaya kahramanca cehennem kuşanmışsın…  Verecek hiçbir şeyin kalmıyor rabbine,  bedenini veriyorsun sana cenneti veriyorlar…  Oradasın yiğidim o tepedesin gayretsizlerin gözleri önündesin…  Şimdi gözlerimin önündesin ömrüne koyduğun destansı noktaya bakıyorum,  şehadetinden yiğidim şehadetinden öpüyorum…

Sen mecnun değildin yiğidim dünya ise leyladan da çirkindi. Şiir gibiydi hayatın ve mücadelen her anın şiir gibi,  seni okusam tüm kafiyelerinle seni yazana ram olsam âşık olsam zerrelerimle,  şiir olsam yazılsam yeniden sen gibi kafiyelinsem sen gibi nokta konulsam… Şimdi bekliyorum yiğidim zira ümittir beklemek heyecan ve sabırdır; ensardır bekleyen mecnun ve insandır… Beklemene hayran oluyorum yiğidim, sabrını seviyorum, şehadetinden öpüyorum… Yiğidim… Hüseynim… Rehberim…

 

Yunus KAPLAN

Son Yazılar
Bir cevap bırakın
Güvenlik Güvenlik sorusunu güncellemek için resime tıkla