Efendim

Efendim

Duruşun, dört mevsimdir bağrımızda yeşeren efendim

Gönül sende

Yürekler senle

Seni göremesek de senle yaşıyoruz efendim

Manası var mı fikirlerin Nirvana’da oluşlarının

Biz senle çıktık karanlıktan

Senle nura hicret ettik efendim

Yalnızlık senle anlam buldu

Senle tefekküre dönüştü efendim

 

Ya Muhammed! Efendim, sultanım...

Sen ki her yaramızın merhemi

Çığlıklarımızın kulağı

Suskunluğumuzun dili

Kör kuyularımızın güneşisin

 

Bakışın, tan yerini ağartır memleketimde efendim.

Kimsesizliğin kelime manasını izale edensin

Cehalet bir bir toprağa düşerken

Ali'nin ilmi senle yeşerir efendim

Korkaklık karanlığa gömülürken

Ömer'in cesareti yankılanır Kâbe duvarında

İki gölge bile birbirine ihanet ederken

Ebubekir'in sıddıkiyeti konuşulur arşta

Hangi erdem, fazilet olursa olsun önce seni getirir aklımıza efendim

Senin varlığınla hayat buldu aşk

Senle kendini tamamladı varoluş sancısı

Ya Muhammed! Efendim, sultanım!...

Sen ki âlemlere rahmet, gönüllerimize şifasın...

Söz&Kalem | Ali Kaçmaz

1 YORUMLAR

    Bu KONUYA henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz...
YORUM YAZ