Yürek Serçem

Yürek Serçem

Söz&Kalem Dergisi | Tuba Şirinyurt

Bir gün yüreğime bir serçe kondu

“Gel” dedi

“Gel, şimdi durmak vakti değildir

Uçmak gerek bazı gönüllere…”

Benim yüreğim kimsesiz benim yüreğim biçare

Korktum uçmaktan, hem nereye gidecektim ki

Hissetmiş olacak “korkma” dedi

“Uçmak her derde çare…”

“Peki nereye gideceğiz? Hem kanadım da yok benim” dedim

“İnanmaktan vazgeçme, şayet inanırsan kazanacak olan sensin.” dedi.

 

O halde bismillah…

Dolaştık uçsuz bucaksız vadileri

Pek çok nehir gördük, pek çok yeşermişlik…

Ben düşmekten korkuyordum fakat o küçük serçe sımsıkı tuttu beni

Her defasında aynı cümleyi söyledi:

“Uçmak gerek bazı gönüllere…”

Ben giderken ümitlerim de yanı başımda geliyordu

Bazen bir dere kenarında soluklandık bazen bir mağarada uyuduk kaldık

Sonra baktım ki çok çetin yollardan geçiyoruz,

Bir o kadar da gül kokan yollardan…

İnsan dikenin yanı başında durur da diken ellerine batmaz mı?

Batmayan dikenler gördüm,

Gül kokan çöller gördüm…

Bildim ki emanet olan topraklardı bu topraklar, ondan böyle güzel kokardı

Biz yine kanat çırptık

Artık daha güçlü hissediyordum

Bu yollardan dönmek istemiyordum…

 

Uzaklarda bir yerde onu gördüm

Yüreğimi yollarına sermek istediğim o şehri

Peygamber emaneti olan, peygamberlerin şehrini gördüm

Kudüs’ü gördüm…

Demek serçe o yüzden sımsıkı tutmuştu beni

Her sendelediğimde daha da güçlü kalkmıştım

Demek bu yüzden içimdeki umutlar benimle buralara kadar gelmişti

Hepsi bir Aksa kokusu içindi…

 

Sokaklarda Kudüs yürekli çocuklar gördüm

Bir mucize bekliyor gibiydiler

Kalplerindeki o masumiyetle, serçeyle bana bakıp, tebessüm ettiler

Serçe, yeniden yüreğime kondu

Kalbim artık ait olduğu yerdeydi

Bana baktı gülümsedi:

“Uçmak için geç kalmamalı bazı yürekler” dedi…

 

Anlamıştım ki kanat çırptıkça yüreğindekini hatırda tutuyordun

Uçmayı bilmesen de yola revan oluyordun

Yeter ki gönlüne bir serçe konsun

Bir serçe kadar umudun olsun…

0 YORUMLAR

    Bu KONUYA henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz...
YORUM YAZ