Söz&Kalem Dergisi - Muhammed Zeki Aygur
Yurdumdan,
Dikenli tellerle çevrilmiş yorgun bir mayından
Ayarımdan,
Bir binaya hapsedilmiş kafesli bir balkondan
Baharımdan,
Simide mecbur bırakılmış etçil bir martıdan
Zamanımdan,
Seçmeye takatimin kalmadığı bir iftar sofrasından
Canımdan,
Ayarı kaçmış ya da kaçırılmış bir mayanın ardından
Cananımdan,
Ritmini kaybetmiş bir şehrin harabe yurdundan
Uygarlığımdan,
Şehir kölelerinin en güzel düşünden,
Terk-i diyardan,
Göğsümün sızlamasından, bam telimin incelmesinden,
Her şeyden biraz biraz uzaklaşırken,
Aksa mescidinde,
Taif çölünün serinliği ile,
Bağdat’tan Şam’a,
Ayasofya’dan Granada’ya,
Kurtarılmış tüm topraklar adına kendime geliyorum.
El Hamra’da erittiğim tüm demirleri
Türkistan’da bilemek için yola çıkıyorum.
Benken benliğimden,
Yarımdan kalan yurdumdan geliyorum.