Ey uğruna pervaneler gibi can verilen,
Can pazarında Canan diye aldım seni.
Ne suyun katresi ne de şemsin ışığı,
Kendi âlemimde yek âlem saydım seni.
Dergâhsız kaldım, dermansız kaldım,
Kâinat dergâhında derman diye buldum seni.
Dertsizem dertli dünyada, dertliyem gayesizler arasında,
Dert içinde pişen ruhuma menzil kabul ettim seni.
Âlemi sen bildim, beni sen bildim, seni sen bildim,
Yokluk ve varlık içinde ezelî ve ebedî bildim seni.
Onulmaz bir deryaya daldım,
İnsaf et ey rahmetini umduğum, kurtar beni.
Selman kulun fani girdabında bakinin özlemiyle ah-u zar eder,
Ah-u zarıma medet eyle, dergâhında mesrur kıl beni.
Can-u Canan bir zikre girdim,
Âşıklar sofrasında gel de seyreyle beni.
Hasret nârında kül olmuşam,
Çıkıp da gel varlığınla vuslat kıl beni.
Mahlasım yoktur şiirlerimde,
Sen sevda defterine divane diye yaz beni.
Söz&Kalem Dergisi | Selman AKMAN