Hissizleşti şiirlerin mavisi gök kubbe, ruhsuzlaştı mevsimler
Donuklaşmış duyguları insanların ve maskeli tüm çehreler...
Çekildi kalplerden samimiyet, merhamet, vefa ve sevgi
Yüreklere ulaşmıyor bakışlar, putlaşmış bedenler, esir zihinleri...
Döküldü bir bir gönül hanemizden ilahi yapraklar
Çöktü ruhsuz ruhumuza hüzün yüklü kara bulutlar...
Çekildi iman güneşi usul usul, zifiridir kalplerde ki dergah
Sinelere doğdu karanlık, gaflet perdesiyle simsiyah...
Esti kasvetli rüzgar, sardı ruhların mevsimlerini hazan
Göçtü imanla azizleşen yürekler ve uyudu yine kendi içinde insan...
Yol aldı izzet yüklü kervan, göçtü Hakk’a susamış azizler
Uçtu gönül bahçesinden kuşlar, arşa doğru bir göç var...
Can verildi canan uğruna, gönül ki geçti serden
Canandır can veren cana, yol ki O’na (c.c) çıkar ezelden...
Söz&Kalem Dergisi | Selman AKMAN