Karanlıklar hâkimdi bir zamanlar cihanda
Gönderdi yüce Allah, Resulünü o anda
Yeşertti pak gülünü, suya muhtaç yabanda
Gark oldu nura âlem, âfitâb-ı cümanda
Başladı şâh-ı şahan, mukaddes bir davete
Baş kaldırdı bilâpervâ, kök salmış zillete
Seyf-i muhabbet ile karşı çıktı nefrete
Dâvet etti tüm nâsı, safvet-i risâlete
Cem' oldu etrafında, tüm korkusuz aslanlar
Tılsım-ı iman ile kahroldu tüm yılanlar
Tasdik ettiler nuru, nura müştak insanlar
Zikrullahla buldu çan, tevhidi tüm zebanlar
Uzun aradan sonra, geldi şu âhirzamân
Evâmiri terk ile oldu hâlimiz yaman
Zayıfladı kalplerde, sönmez ol nur-u iman
Zillet dostumuz oldu, terk etti bizi eman
Dinle şimdi ey aziz, başla sen de dâvete!
Kır nefsin zincirini, engel ol esarete
Ümit var ol her daim, düşman ol kesâlete
Kavuşmak pek yakındır, ol gülzâr-ı safvete.
Söz&Kalem - İbrahim Varlık