Varsın gözlerin dünyayı arzulasın
Her gece uykusuzluktan yakınsın
Varsın düşüncelerin ulaşmasın gökyüzüne
Varsın karanlıkta olmak, gaflete dalmak olmasın senin lisanında
Varsın mahcubiyet dolu bakışların gerdanlıkların baş harfi olsun
Pusulan şaşmış artık, gel vazgeç Mecnun olmaktan desinler...
Varsın çömelip hayalini kurduklarımız tek tek yıkılsın
Varsın kınalı ellerin sonbaharda yakılsın
Varsın gözlerindeki yaşlar şükretsin,
Ömür zincirinde Yusuf’a takılan zincirin şükrü gibi
Varsın Züleyha, Züleyha olduğunu unutsun
Yalnız O’na dayansın...
Varsın yıllar karışmış olsun,
Varsın O’nun mizanına karşın
Dünya nizamı desinler
Varsın tebessüm edip karanfiller sunan eller kırılsın
Varsın yürekteki ritimleri dinlemesinler
Varsın Meryem’in susma orucundan haşa iffetsizlik arasınlar
İffet Meryem’de anlam kazanmışken
Adanmış Meryemlerin öyküsü destan olmaz mı yıllara...
Varsın Sevgiliye varmak olsun yollar
Metruk şehirlerin yolu ona çıkmasa ne anlamı var?
Varsın Musa’nın yolunu açana şahitlik etmesin israil
Varsın Kızıldeniz’in teslimiyetine kem gözle baksınlar
Varsın şahit olmada Harun’a yetişmesinler
Varsın kalpleri sarsanlar sarsıntının vahametini anlamasın
Ben yalnız onu anlatırım...
Söz&Kalem |Fatma Doğan