Gece hüznün yoldaşı mıdır ki Şi'ra
Ondan mıdır gece olunca sadrımızda kopan bu Vaveyla.
Körler ülkesinden gelen bir yabancıydım ben oysa.
Demem o ki Şi'ra
Hüzün'de yalnızlığa aldandı galiba
Gergef dokur gibi
İlmek ilmek işlendi sanki yüreğimize hüzün.
Nereye koşsan, kaçsan köşe bucak,
Veyl olsun gelecek geçmişi hep unutacak...
Söyle Karanlık insanlığa Şi'ra
Kendine yalan söyleyen biri, hangi hakikati avuçlayabilir?
Asırlardır süregelir bu kavga
Bir cinnet geçirir sanki dünya
Yalpalar insan içinde insan
Durulmaz seni sürükleyen bu dalga
Gelecek mi sahi Şi'ra?
Umut barındıran kör yarınlar
Hiç ulaşılamayan yakın
Yoksa "hiç"in mülayim huzuru
Sonsuza dek işitilecek mi?
Sükut giydirilmiş sanki geceye
Gidilmiş diyarlardan gelen hüznün sesi de yok gerçi.
Dünün anısına bugünleri saklamalı kapı ardına sessizce
Yalnızlık eskimezdi çünkü
Kadim bir dost olarak kalırdı sadece
Ah Şi'ra
Nehrin kalbinde saklı kaldı ukdeler
Toprağın altına saklandı visaller
Hüznün ayak sesleri duyuluyor ta ötelerde
Bana sesleniyor sanki
Porseleni çatlamayan diyarlardan gelmiş gibi
Kalk Şi'ra
Gelmek isteyen ardımıza düşecek illa ki
Bir Kudüs gücü gelsin ayaklarına
Ve Bize sesleniyor Şi'ra
"Arz-ı mev'uda dönme vakti..."
Söz&Kalem / Ebru Kaya
Not: Sizen Gelenler' kategorimize eklenen yazı ve şiirler herhangi bir editöryal süreçten geçmeden okurlarımız tarafından gönderildiği şekli ile verilmektedir.