Namazın kadar şairsin, Namazın kadar şiir…
Söz&Kalem Dergisi - Firdevs Yüksel
Namazın kadar şairsin,
Namazın kadar şiir…
Çünkü insan, en çok secdede kemâle erer,
En çok orada bulur kendi sesini.
Sükûtun bile mısra olur o vakit,
Kalbinin attığı her ritim
Bir ayete karışır sanki.
Kıyamda uzanır göğe sükutun içindeki nidaların
Rükûda kırılır nefsin,
Secdede yeniden doğar yüreğin
Zira kul, Rabbinin huzurunda
En saf, en hakiki hâliyle var olur.
Ve sen…
Her secdede biraz daha arınırsın,
Biraz daha çoğalırsın iç âleminde.
Ruhun, rahmetle ince bir tül gibi hafifler,
Gözlerin başka bir âleme açılır.
Çünkü insan,
Namazda kendiyle barışır,
Kendiyle konuşur,
Kendiyle susar.
Ve işte o sessizliğin içinden
En güzel şiirler doğar.
Her rekât bir beyit,
Her niyaz bir mana,
Her gözyaşı bir rahmet kelâmı olur.
Varsa bir mısra sende saklı,
Bil ki onun mürekkebi
Secdeden süzülüp gelmiştir.
Çünkü sen;
Namazın kadar şairsin,
Namazın kadar şiir…