Söz&Kalem Dergisi - Yunus Çetin
Aktan: Konferansınıza az bir zaman kaldı Çınar Bey. Gitmemiz iyi olacak efendim.
Çınar: Buradan nefret ediyorum.
Aktan: Aman efendim! Neler söylüyorsunuz? Sevgili babanız yatıyorlar burada.
Çınar: Sevgili babam yatıyorlar demek? Hıh… Sana bir şey soracağım Aktan.
Aktan: Dinliyorum efendim.
Çınar: Mezarlıklar neden var?
Aktan: Sorunuzu anlamış değilim efendim.
Çınar: Gayet açık bir soru sordum Aktan. Bu mezar şu an neden var?
Aktan: Çünkü babanız yatıyorlar efendim.
Çınar: Yatıyor mu gerçekten?
Aktan: Elbette… Kendi ellerinizle koymadınız mı na’şını?
Çınar: Evet. Bu ellerle koydum değil mi?
Aktan: Evet efendim.
Çınar: Peki şu an kazarsam onu bulabilecek miyim?
Aktan: Muhtemelen kemikleriyle karşılaşırsınız efendim.
Çınar: Yani onu bulamayacak mıyım?
Aktan: Eğer kemiklerini saymazsak bulamayacaksınız. Çoktan toprağa karışıp yok olmuştur.
Çınar: Bir yerlerden izliyor mudur bizi?
Aktan: Bunu bana mı soruyorsunuz efendim?
Çınar: Hayır. Bizi seyreden babama soruyorum Aktan.
Aktan: Özür diliyorum efendim. Sizin de savunduğunuz gibi: Öldükten sonra her canlı gibi yok olup gitmiştir. Yani bir yerlerden bizi izlemesi mümkün değil.
Çınar: Ya?
Aktan: Efendim konferansa yetişmemi…
Çınar: Bir soru daha! Birinin babamın mezarı üzerine işediğini görsem ne yapmalıyım?
Aktan: Aman efendim! Kim neden böyle bir şey yapsın?
Çınar: Soruma cevap ver Aktan!
Aktan: Müdahale etmelisiniz elbette!
Çınar: Neden peki?
Aktan: Babanıza saygısızlıkta bulunduğu için.
Çınar: Babam orada değil demiştin. Toprağa karışıp yok oldu demiştin. Bir yerlerden de bizi seyretmiyor. O zaman bunun neresi saygısızlık olur Aktan. Şu alanın sıradan bir toprak alandan ne farkı var? Bırakalım da hacetini gidersin gitsin zavallı ne olacak ki?
Aktan: Efendim! Neden böyle düşünüyorsunuz? Babanızın hatırasına saygısızlığa göz yumamazsınız.
Çınar: Hatıra dediğin şey ne? Bir canlı mı? Bilinçli mi? Saygı duyulması gereken bir şey mi?
Aktan: Elbette saygı duyulmalı! Acaba çok mu yoruldunuz? Ayrıca burada çok vakit harcadık. Gitmemiz gerekiyor.
Çınar: Aktan…
Aktan: Efendim?
Çınar: Bir devlet başkanı olsaydım, “Bundan böyle mezarlıklar kapatılacak. Artık kimsenin mezarı olmayacak. Mezar taşı falan hepsi tarihe karışacak. Tüm ölüler rastgele gömülecek ve kimse ölülerin yerini bilmeyecek!” diye emir verseydim ne olurdu sence?
Aktan: Halk en kısa sürede sizi indirirdi efendim.
Çınar: Çok saçma değil mi ama? Ölüleri, gömdükleri yerde değil. Tıpkı babamın burada olmadığı gibi…
Aktan: Onlar sizin gibi düşünmüyorlar.
Çınar: Nasıl düşünüyorlar?
Aktan: Yok olmadıklarına inanıyorlar. Siz ise daha realist düşünüyorsunuz.
Çınar: Elbette öyle! Var olduğuna dair en ufak bir delil dahi yokken nasıl olur da var diyebilirim. Var diyemiyorum. Peki yok demekte haklı mıyım?
Aktan: Var değilse yoktur efendim.
Çınar: Aktan… Babam burada değilse neden sürekli buraya gelmek isteği var bende. Neden her daraldığımda burada buluyorum kendimi? Beni buraya çeken şey ne?
Aktan: Özlem efendim! Çünkü babanızı özlüyorsunuz. Onu çok seviyordunuz.
Çınar: Peki neden burası! Neden özlediğimde başka bir yere değil de buraya geliyorum.
Aktan: Çünkü sevgili babanız buraya gömüldü.
Çınar: Gömüldü ama burada değil sonuçta.
Aktan: Onu en son burada gördünüz!
Çınar: En son burada görmeseydim peki? Ya buraya gömüldüğünü sonradan öğrenseydim? Onu en son tuvaletten çıkarken görseydim, sürekli o tuvalete mi gitmek isteyecektim? Burası umurumda olmayacak mıydı?
Aktan: Ne diyeceğimi bilemiyorum efendim.
Çınar: İstemsizce buraya geliyorsam beni kontrol eden bir şeyler mi var. Ne bu şey Aktan? Sevgi mi, özlem mi? Babam mı? Yoksa tanrı mı?
Aktan: Hiç biri efendim. Psikolojik ağırlık var üzerinizde. Dinlenmeniz gerekiyor sadece. Dilerseniz konferansı iptal ettirelim.
Çınar: Kes sesini Aktaaan! Anlayamıyorum tamam mı? Beni buraya çeken gizli bir güç var. Kontrol edemiyorum! Çelişkimi anlamanı istiyorum! Sağda solda her konferansta bu dünyanın tanrısızlığını anlatıyorum! Ölümden ötesinin yokluğunu savunuyorum. O halde ben neden hala şu mezarlığa mahkumum? Benim gibi birinin buraya uğraması saçma değil mi? Benim gibi birinin mezarının olması saçma değil mi? Madem insan yok oluyor öldükten sonra, madem başka bir âlem yoksa neden mezar, anıt, kabirler var? Çelişki değil mi bu! Kabullenemiyorum bu çelişkiyi Aktaaann!!
Aktan: Efendim lütfen duygularınıza hâkim olun. Güçlü durmalısınız. Takipçileriniz sizi böyle ağlarken görseler ne derler sizce?
Çınar: Ah evet. Takipçiler… Benim geçim kaynaklarım. Fikirlerimle sömürüyorum değil mi onları?
Aktan: Aksine aydınlatıyorsunuz.
Çınar: Gerçi kim kimi sömürüyor bilmiyorum. Şu hale girmeme sebep onlar değil mi?
Aktan: Efendim…
Çınar: Bir an önce gidelim Aktan! Buradan nefret ediyorum! Bu korkunç yerden gidelim!
Aktan: Şöyle buyurun efendim. Dilerseniz bu arada konferansın konu başlıklarını hatırlatayım.
Çınar: Olur Aktan! Hatırlat.
Aktan: Tanrının varlık delillerinin temelsizlikleri…
Çınar: Az önce babamın varlığını halledemedik. Şimdi tanrıyı nasıl halledeceğiz Aktan?
Aktan: Konunuza odaklanmanız daha faydalı olacaktır efendim.
Çınar: Peki Aktan… Devam et…